Magia nastroju

 Wczorajszy dzien minal mi jak kazdy inny i...plakac mi sie chce z tego powodu :/ Brakuje mi tego nastroju melancholii, zamyslenia, wspominania. Wspominania tych, ktorych juz nie ma, pomodlenia sie za nich, odwiedzenia ich grobow, zapalenie swiatelka. I co najwazniejsze robienie tego we wspolnocie.
 Mam kogo wspominac, za kim tesknic i tym bardziej mi ciezko, bo wiem, ze moje dziecko nie pozna tak naprawde tego swieta. Nie bedzie znalo jego historii, tradycji i zwiazanych z tym obrzedow. Obchodzic za to bedzie Halloween, ktore dla mnie mogloby nie istniec.
 Dobijajacy jest tez dla mnie fakt, ze znowu w tym roku minie mnie magia nastroju swiat Bozego Narodzenia. Owszem, kartki i ozdoby swiateczne juz od tygodni w sklepach, ale co z tego? W Anglii swiateczny czas to zakupy i prezenty. Wiecie, ze tylko ok. 10% rodzicow a UK kupi swoim dzieciom prezenty do 50 funtow? Cala reszta wyda powyzej tej kwoty, srednio okolo...500 funtow! Losie drogi, ja nawet nie wiedzialabym co za takie pieniadze mialabym Adasiowi kupic, skoro od kilku miesiecy rzadza zwykle plastikowe samochodziki, drewniane klocki i ksiazki oczywiscie (kilka ulubionych, zaczytywanych do upadlosci rodzicow :p). Anglicy potrafia przescigac sie w swiatecznych zakupach, nawet za cene kredytu na caly przyszly rok lub sprzedarzy rzeczy na e-bay-u...Jesli to ma byc magia swiat to ja wysiadam.
 Bo swieta to dla mnie juz adwent, postanowienia, chec poprawy, roraty, snieg, mroz, nawet ciapa ze sniegu, przystrojony rynek, zapachy na klatce schodowej, szukanie prezentow dla bliskich nie drogich, ale wyjatkowych, to zapachy na klatce schodowej - grzyby, piernik, kapusta...Swieta to szukanie choinki, ozdob, takze wykonywanie ich wlasnorecznie, to tez Mikolajki 6 grudnia i szukanie prezentow kolo lozka. Wczesniejsze zakupy, szykowanie potraw, to szukanie pierwszej gwiazdki, lamanie sie oplatkiem, podniosly nastroj, wspolna kolacja, prezenty, no i pasterka z przyjaciolmi o polnocy...
 Tutaj nie ma z tego wszystkiego prawie nic. Czuje sie pozbawiona dostepu do czegos absolutnie wyjatkowego. I MOJE DZIECKO TEGO NIE POZNA! Rozrywa mi to serce, choc wiem, ze jego ojczyzna jest tutaj i z nia sie bedzie utozsamiac. Z tym plytkim, konsumpcyjnym zyciem. On nie zna tej tesknoty, tego bolu i scisku gdzies w srodku. To wlasnie emigracja...

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba....
Tęskno mi, Panie...

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...
Tęskno mi, Panie...

Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,
"Bądź pochwalony!"
Tęskno mi, Panie...

Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Której już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,
Równie niewinnej...
Tęskno mi, Panie...

Do bez-tęsknoty i do bez-myślenia,
Do tych, co mają tak za tak - nie za nie,
Bez światło-cienia...
Tęskno mi, Panie...

Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie stoi?
I tak być musi, choć się tak nie stanie
Przyjaźni mojej...
Tęskno mi, Panie...

/Cyprian Kamil Norwid/

Ps. Przypominam o urodzinowym Candy.