O zlobku po raz kolejny

 Wiele ostatnio w blogosferze zlobkowo-przedszkolnych rozwazan rodzicow. Wiekszosc poki co negatywnych. A jak to jest u nas? Od dwoch tygodni Adas nie placze ani przed, ani w drodze, ani w trakcie pobytu w zlobku. Nie jest zachwycony, ze musi isc, ale nie do konca tez zrezygnowany.
 Dla niego najtrudniejsze jest rozstanie ze mna, a nie samo pojscie na kilka godzin do placowki. Bo zawsze po jest wesoly, zmeczony zabawa, brudny od jedzenia. Mowi, ze bylo fajnie, opowiada co robili, ze byli w ogrodzie. Ale tez przyznaje, tak jak wczoraj np, ze plakal, bo nie chcial "ajsim" (ice cream - loda) albo, ze pani tulila, bo mu bylo smutno.
 Nie ma traumy, za to coraz latwiej przychodzi mu samodzielnosc. Nie tylko latwo zaakceptowal swoj pokoj i spanie w swoim lozeczku (sypialnia odzyskana, przynajmniej do porodu ;)), ale tez sam odrzucil niekapki i zaczal pic z otwartych kubkow. Samodzielne jedzenie bylo nasza zmora i jesli nie zostal nakarmiony lyzeczka przez nas, to byly histerie. Oczywiscie to, co mogl jesc rekami, jadl sam. Odkad chodzi do zlobka karmi sie sam i wcale nie potrzebuje naszej pomocy nawet przy nakladaniu na sztucce.
 Dlaczego tak dlugo nam to zajelo? Nie wiem. Pewnie tez nasza wina, ze tak na bylo wygodniej, ze wolelismy uniknac histerii i miec pewnosc, ze zje. Przez dlugi czas mial awersje do jedzenia i jesli nie nakarmilismy go chcociaz kilkoma lyzkami, to nie zjadl. Balam sie w pewnym momencie, ze zupelnie odrzuci obiady :/ Na szczescie ten czas juz minal :) Teraz smakuje mu wszystko, co przygotuje, a wrecz sie sam, czasami nawet od rana, upomina o zupke, czy obiadek. Czesto prosi o dokladke. Nic dziwnego, ze zaczyna wyrastac z niektorych ubran :)

 Inna sprawa jest taka, ze Adas nie przebywal czesto z innymi osobami, dziecmi podczas codziennych czynnosci, jedzenia. I wiem, ze nie powinno sie porownywac swojego dziecka z innymi, ale u nas zdecydowanie dzialaja motywacje typu "Bedziesz teraz jadl sam, tak jak inne dzieci w przedszkolu". I on sie zgadza, cieszy swoja samodzielnoscia i powtarza "Adas sam je obiadek. Adas duzy". Probuje jeszcze tym sposobem przekonac go do nocnika, ale z tym chyba czeka nas dluzsza przeprawa ;)

 Jak wspominalam wczesniej, codziennie zaskakuje nas nowym slownictwem, nie tylko angielskim, ale tez bardzo szybko lapie polskie zdania i slowa. Pewnie to nie tylko zasluga zlobka, ale fazy intensywnego wzrostu i rozwoju, ale gdy maly wczoraj sam od siebie zaczal spiewac (po swojemu oczywiscie) piosenki przedszkolne (tzw. nursery rhymes jak "Baa baa black sheep") i po kazdej wolac "jeeeeeejjjjj!" (tak wlasnie dzieci w przedszkolu ciesza sie po skonczonej piosence), to az mnie wzruszenie zlapalo za gardlo.
 A sama placowka? No coz moze nie jest idealna, ale moje dziecko jest zadowolone, zdrowe i przewiniete, a przy wyjsciu zawsze dostaje informacje jak sie zachwowywal, czym sie bawil, czy byl wesoly i smutny, co i ile jadl, ile razy zostal przewiniety (i czy byla kupka). Jesli nie uda sie paniom wypelnic formy z tymi informacjami dla mnie, to uzyskuje je slownie.
 Nie zalujemy absolutnie decyzji o poslaniu malego do zlobka i uwazam, ze to byl dla niego jak najbardziej odpowiedni czas. Latwiej przyjmuje zmiany, rozwija sie moim zdaniem szybciej, no i stal sie bardziej samodzielny. Jedynym minusem dla nas sa koszty, ale jesli uda mi sie po urodzeniu maluchow dostac dofinansowanie, to nawet to nie bedzie problemem :)