Wspomnienie porodu namber dwa :)

 Zabieg cesarskiego ciecia mialam wykonany w srode 4 grudnia 2013 roku i juz zdazyl mi uciec z pamieci (a raczej nie mam czasu na rozpamietywanie go). Jechalam na niego bez stresu za to z poteznym przeziebieniem, z ktorego wychodzilam wlasciwie jeszcze do niedawna (doleczajcie sie, rzeklam wam ja!).
 Przygotowanie do zabiegu polegalo na tym, ze na dwa dni przed, pojawilam sie na badaniu krwi, dostalam dwa rodzaje tabletek do wziecia na noc przed zabiegiem i w poranek tuz przed (niestety nie pamietam nazw), po ktorych noc mialam z glowy, ale lewatywa juz nie byla mi potrzebna :) No i oczywiscie obowiazkowe golizna sami wiecie gdzie ;)
 Spuchnieta jak balon czulam, ze nie wytrzymalabym ani dnia dluzej w ciazy. Spuchniecie takie, ze palce sztywnialy, skora piekla, a na nogach mialam skarpetki i baletki, bo w nic innego nie wchodzily stopy. Maz z ogromnym wysilkiem zalozyl mi podkolanowki uciskowe, ktore dostalam po poprzednim zmierzeniu nogi od pielegniarki.
 Kolo godziny 11 zabrali mnie na sale operacyjna. Poprosili meza, aby zaczekal na zewnatrz i przyodzial odpowiedni stroj, a mnie zaczeli przygotowywac do operacji. Tu juz zaczal sie lekki stres. Schylajac sie do podania znieczulenia maluchy zaczely kopac, przez co dostalam glupawki i zaczelam sie nerwowo trzasc. Gdy mnie w koncu polozyli i zaslonili brzuch kotara, wpuscili na sale mojego meza, ktory mogl trzymac mnie za reke w trakcie calego zabiegu. Sam zabieg trwal niedlugo. Z przejecia nie pamietam nawt czy cos czulam. Pamietam tylko placz jednego malucha, pozniej drugiego, gratulacje lekarzy i asystentow oraz to, ze pielegniarki wolaly do meza "Dawaj aparat!". A my nawet nie pomyslelismy, zeby go na sale zabrac :) Sesja zdjeciowa z cesarskiego ciecia? Eeeeee.... Ale maz w koncu dal telefon :) I dzieki temu mamy kilka pamiatkowych fotek.

 Dzieciaki zdrowe, a jak mama po zabiegu? No coz, przede wszystkim chcialo mi sie piiiiiic. Wypijalam wode hektolitrami, a im wiecej wypijalam, tym bardziej schodzila ze mnie opuchlizna. Pielegniarki nie nadazaly zmieniac woreczkow z cewnika, a ja czulam sie coraz lzej i lzej :)
 Polozne pomagaly mi przystawic do piersi oba maluchy, ale szlo ciezko. Kilka godzin spedzilam na sali pooperacyjnej z mezem i maluchami, a pozniej przewiezli mnie na oddzial poporodowy, na wspolna sale. Maluchy lezaly obok mnie, salowa pomogla mi sie umyc, dostalam kolacje (tak, tak moglam jesc normalnie juz w kilka godzin po zabiegu), a pozniej maluchy na zmiane zaczely sie strasznie czerwienic.
 Wezwalam polozna, ktora pobrala krew na badanie i po krotkim czasie pojawila sie pediatra, ktora przebadala maluszki. Okazalo sie, ze maja dosc powazna zoltaczke. Postanowiono zabrac Alexa na oddzial noworodkowy, zeby lezal w inkubatorze pod podwojnymi lampami, natomiast mnie i Maxa przeniesiona na "jedynke", gdzie moglam sama pilnowac jego naswietlan.
 Maluchy byly wiec naswietlane od srody wieczorem, do piatku wieczorem, kiedy okazalo sie, ze juz maja dobre wyniki, a w sobote po poludniu wypuscili nas do domku :) Alexa "zwrocono" mi w czwartek popoludniu po dokladnym przebadaniu (mial USG serduszka). Ze szpitala wyszlam na wlasnych nogach, z lekka anemia, lzejsza o kilkanascie kilogramow i bogatsza o dwoch malych przystojniakow :)
 Jak porownalabym oba porody? No coz, chyba nawet nie ma co porownywac w moim przypadku, bo po porodzie niby naturalnym, jestem gorzej pokiereszowana, niz po zabiegu :/ W pierwszym przypadku mialam znieczulenie, bylam nacinana, mialam rozdarcie czwartego stopnia, problemy z nietrzymaniami do dzisiaj, fizjoterapie, przetaczane 4 jednostki krwi, problemy z siadaniem i o wiele gorszy okres pologu.
 Po cesarce lekko bolala mnie rana (ktora jest piekna, czerwona, cienka kreseczka i gdyby nie fald skory nad nia, to nawet bym ja lubila), bralam tylko paracetamol na bol i zelazo w tabletkach. Bylam ogolnie oslabiona i mialam straszne bole kregoslupa, ale to raczej przez wage, ktora nagle stracilam. No i na mleko w piersiach czekalam jakies dwa dni dluzej, niz przy Adasiu.
 Przez zarwane noce w zwiazku z karmieniem maluchow i opieka nad nimi (dzieci ma sie przy sobie caly czas i w ciagu dnia moze pomoc rodzina), mialam moment prawie zapasci w szpitalu (wysokie cisnienie, kolatanie serca, bol w klatce piersiowej). Lekarz wyslal mnie na przeswietlenie pluc, zeby wykluczyc zator, ale na szczescie okazalo sie, ze troche snu i nawodnienie wystarczyly, zebym doszla do siebie :)
 Moge zrozumiec kobiety, ktore sa "fankami" cesarskiego ciecia. Gdybym rodzila w pietnascie minut i bezproblemowo jak moja szwagierka, to pewnie nie wyobrazalabym sobie rodzic inaczej, niz naturalnie, ale jak widac po moim przypadku, nie zawsze ten naturalny porod jest tak bezproblemowy, jak staraja sie go niektorzy przedstawic...